«Ακάδημος» : αμφικτυονία Ορφικής θεολογίας & Πλατωνικής φιλοσοφίας


ἀγεωμέτρητος μηδεὶς εἰσίτω

 

τίς οὐκ ἄν σε θαυμάσειε, φίλε : Παρμενίδη, Πυθαγόρα, Σωκράτη, Πλάτων, Αμμώνιε, Νεστόριε, Πλούταρχε Αθηναίε, Συριανέ, Πλωτίνε, Πορφύριε, Ιάμβλιχε, Πρόκλε, Ολυμπιόδορε, Ιεροκλή, Ερμεία, Ευσέβιε, Μάξιμε, Χρυσάνθιε, Ευνάπιε, Αυτοκράτωρ Ιουλιανέ, Αιδέσιε, Μαρίνε, Ισίδωρε, Υπατία, Στέφανε Αλεξανδρινέ

Δημόσια Φιλοσοφική Αγορά 

Δημόσια Βιβλιοθήκη


Η «Ακάδημος» είναι ένας διαδικτυακός «χώρος» που δημιουργήθηκε (εν έτει 1/6/2012) – εντός της ιστοσελίδας «φιλοσοφοῦμεν γνησίως τε καὶ ἱκανῶς» με σκοπό να στεγάσει τις νοηματικές προσεγγίσεις της – εν έτει 3/1/2010 δημιουργηθίσας – ομώνυμης αμφικτυονίας Πανελλήνιας(Ορφικής) Θεολογίας & Πυθαγόρειας-Πλατωνικής-νεοπλατωνικής φιλοσοφίας, ήτοι στο ένθεο ζην των Ελλήνων όπως αυτό μεταλαμπαδεύτηκε μέσα στους δεκάδες δεκάδων αιώνες μέσω του φιλοσοφικού-θεολογικού τύπου γενεαλογικού δένδρου :

  • Ορφέας(Ορφικοί)
  • Πυθαγόρας(Πυθαγόρειοι)
  • Πλάτων(Ακαδημία)
  • πλατωνικοί(σχολές) – συμπεριλαμβάνονται τόσο ο Μέγας πλατωνιστής Ιουλιανός όσο και ο πολύ μεταγενέστερος πλατωνιστής Πλήθων [Γεώργιος Γεμιστός].

<<παλαιὸς» ὁ λόγος, Ὀρφικός τε γὰρ καὶ Πυθαγόρειος, ὁ πάλιν ἄγων τὰς ψυχὰς εἰς τὸ σῶμα καὶ πάλιν ἀπὸ τοῦ σώματος ἀνάγων, καὶ τοῦτο κύκλῳ πολλάκις.>>

Η  αμφικτυονία «Ακάδημος», αποτελείται από ανθρώπους που είναι όχι μόνον μελετητές της πενταμερούς ιερής Θρησκείας των Ελλήνων : της  αδιαχωρίστου πεντάδας : Ορφική Θεολογία – ένθεη ποίηση (Ομηρική & Ησιόδεια) – Μύθοι & Τραγωδίες – Φιλοσοφία (Πυθαγόρεια-Πλατωνική-νεοπλατωνική) – Θεουργία (τελεστική/ιερατική/τελεσιουργική τέχνη), αλλά κυρίως κατά το ένθεο ζην των Ελλήνων θρησκευτές(θεραπευτές) των Θεών, ανεξάρτητοι όμως από την ιστοσελίδα «φιλοσοφοῦμεν γνησίως τε καὶ ἱκανῶς».

Η αμφικτυονία στο ένθεο ζην των Ελλήνων «Ακάδημος», βρίσκεται σε οδό  αφ’ ενός ανακτήσεως της αλήθειας και της επιστήμης περί :

  • τον τριμερή σωματικό & αισθητό Κόσμο (μονοειδές εμπύριο σύμπαν, τριμερές αιθερικό σύμπαν & τριμερές υλαιό σύμπαν[απλανείς, πλανήτες & υποσελήνιος τόπος])
  • τις χορείες των ψυχών (άχραντες και ανθρώπινες) 
  • τα κρείττονα γένη (χορείες υλικών & υποσελήνιων Αρχόντων ή Κοσμοκρατόρων και κατ’ ουσία Ηρώων, Δαιμόνων, Αγγέλων & Αρχαγγέλων)
  • τα όντως Όντα
  • τους υπερούσιους, μεθεκτούς & αυτοτελείς Θεούς-Ενάδες-Αγαθότητες
  • το υπερούσιο και αμέθεκτο Ένα-Αγαθό ή «πρώτο Θεό»

αφ’ ετέρου της αληθούς και ορθής προσεγγίσεως – δια της μελέτης τόσο των σωζώμενων κειμένων της των Ελλήνων θεολογικής και φιλοσοφικής γραμματείας όσο και των πάσης φύσεως «αρχαιολογικών» ευρημάτων – του αληθούς και όντως των Ελλήνων “Θεραπεύειν” (θρησκεύειν) τους Θεούς και των πανίερων Μυστηρίων του!

Το όνομα της αμφικτυονίας στο ένθεο ζην των Ελλήνων,  «Ακάδημος», προέρχεται εκ του ομωνύμου Αθηναίου ήρωα, από τον οποίο και έλαβε την ονομασία, το προάστιο της Αθήνας, η Ακαδήμεια ή Ακαδημεία. Σύμφωνα με την παράδοση (μυθολογία) των Ελλήνων, ο Αθηναίος Ακάδημος ήταν εκείνος που φανέρωσε στους Λακεδαιμόνιους Διόσκουρους, Κάστορα και Πολυδεύκη (υιούς του Διός και της Λήδας, κόρης του Βασιλιά της Σπάρτης Τυνδάρεου) την, από τον Αθηναίο γιό του Ποσειδώνα και της Αίθρας Θησέα, θέση της απόκρυψης της αδελφής τους Ελένης κοντά στη περιοχή των Αφιδνών στην αττική γη. Το μέρος αυτό ήταν ένα άλσος και εκεί δημιούργησε ο Πλάτων την  Ακαδημία του.

η στο ένθεο ζην των Ελλήνων αμφικτυονία «Ακάδημος» ακολουθεί και τιμά ιδιαίτερα  :

  • τον θείο Ορφέα τον Θρακιώτη
  • τον θείο Θαλή τον Μιλήσιο
  • τον θείο Πυθαγόρα τον Σάμιο.
  • τον θείο Φιλόλαο τον Κροτωνιάτη
  • τον θείο Παρμενίδη τον Ελεάτη
  • τον θείοτατο Σωκράτη τον Αθηναίο, που «ἐπὶ εὐεργεσίᾳ τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους καὶ τῶν ψυχῶν τῶν νέων κατεπέμφθη εἰς γένεσιν».
  • τον θειότατο Πλάτωνα τον Αθηναίο, τον οποίο δεν θα σφάλαμε αν τον αποκαλούσαμε προηγεμόνα και Ιεροφάντη «των  αληθινών τελετών, τις οποίες τελούν οι ψυχές απομακρυσμένες από τους γήινους τόπους», καθώς και «των ολοκλήρων και γεμάτων εσωτερική ηρεμία φασμάτων», στα οποία συμμετέχουν όσες είναι γνήσια προσκολλημένες στην ευδαίμονα και μακάρια ζωή, και οι Θεοί «τον έστειλαν ως δώρο στους ανθρώπους».
  • τον θείο Όμηρο, τον μέγα, του ουρανού και Θεών, Ιεροφάντη που τις άβατες και κεκλεισμένες για τις ανθρώπινες ψυχές ατραπούς προς τον ουρανό άνοιξε.

η στο ένθεο ζην των Ελλήνων αμφικτυονία «Ακάδημος» ακολουθεί και τιμά τους σχολάρχες της αθηναϊκής πλατωνικής ακαδημίας :

  • τον θείο Αμμώνιο (τον Ακαδημαϊκό).
  • τον θείο Νεστόριο.
  • τον θείο Πλούταρχο (Αθηνών).
  • τον θείο Συριανό : σε εκείνον που υπήρξε αληθώς συμβακχεύσας του Πλάτωνα και εκείνος που συμπληρώθηκε πλήρως από την θεία Αλήθεια και κατέστη για εμάς οδηγός  της Πλατωνικής θεωρίας και όντως Ιεροφάντης των θείων λόγων του Πλάτωνα – μέσω των κειμένων του θείου Πρόκλου-, εκείνος που με άχραντο τρόπο στους κόλπυς της ψυχής του δέχτηκε το γνησιότερο και καθαρότερο φως της Αλήθειας και έγινε μαζί με τους Θεούς καθοδηγητής μας σε όλα τα καλά και αγαθά, εκείνος που μας κατέστησε μετόχους και κοινωνούς όχι μόνον σε όλα τα από τους προ αυτού θεουργούς παραδομένα μυστήρια αλλά και πάσης της μυστικής αλήθειας των θείων!  Εκείνος που, όπως λέγει ο θείος Πρόκλος, ήρθε εκείνη την εποχή στους ανθρώπους σαν πρότυπο της Φιλοσοφίας προς ευεργεσία των ψυχών που βρίσκονται εδώ κάτω, ως ανταπόδοση για τα αγάλματα, για τους ναούς, για την ίδια την αγιστεία (λατρεία) στο σύνολό της, αρχηγός της σωτηρίας για τους ανθρώπους που ζουν τώρα και για όσους θα ζήσουν στο μέλλον!
  • τον θείο Πρόκλο, τον, του όλου Κόσμου, Ιεροφάντη :  τον τελευταίο Δαδούχο και Ιεροφάντη των Ελλήνων!
  • την θεία Ασκληπιγένεια, την κόρη του Πλουτάρχου  του Αθηναίου– που εξ αυτής ο Πρόκλος μυήθηκε στις των Χαλδαϊων “συστάσεσι” και «εντυχίαις» και στις θείες και άφθεκτες στρόφαλους, μιας και μόνο από αυτήν εσώζετο του μεγάλου Νεστόριου τα μυστήρια και η σύμπασα θεουργική αναγωγή που της είχε παραδοθεί εκ του πατρός της.
  • τον Μαρίνο (Νεαπόλεως) – μαθητή, βιογράφο και διάδοχο του Πρόκλου στην Ακαδημία του Πλάτωνα.
  • τον Δαμάσκιο (τον τελευταίο σχολάρχης της πλατωνικής Ακαδημίας των Αθηνών, ο οποίος όντας εκδιογμένος από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό το 529π.κ.χ. μετανάστευσε στην αυλή του Πέρση βασιλιά Χοσρόη μαζί με τους μαθητές του Σιμπλίκιο, Ευλάμπιο τον Φρύγα, Πρισκιανό τον Λυδό, Ερμεία, Διογένη από τη Φοινίκη, και Ισίδωρο τον Γαζαίο. Στη συνέχεια λέγεται ότι μετέβη μαζί με τους 6 προαναφερθέντες μαθητές του στην Αιγυπτιακή όαση Σίβα, όπου λειτουργούσε το ιερό του Άμμωνα Δία, συνεχίζοντας τη φιλοσοφική τους δράση.)

Έπειτα τους σχολάρχες της Αλεξανδρινής πλατωνικής σχολής :  

  • τον θείο Αμμώνιο Σακκά, τον ιδρυτή της πλατωνικής σχολής της Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
  • τον θείο Πλωτίνο.
  • την μεγάλη φιλόσοφο Υπατία.
  • τον ιατρό και φιλόσοφο Ασκληπιόδοτο.
  • τον Αμέλιο.
  • τον Ιεροκλή.
  • τον Ολυμπιόδωρο.

Έπειτα τους σχολάρχες της πλατωνικής σχολή Ρώμης :

  • τον θείο Πορφύριο – τον μαθητή του κατά Πρόκλο θειότατου Πλωτίνου.

Έπειτα τους σχολάρχες της πλατωνικής σχολή της Κοίλης Συρίας :

  • τον θείο θεουργό – και ιδρυτή της σχολής – Ιάμβλιχο από την Χαλκίδα της Κοίλης Συρίας.
  • τον Θεόδωρο τον εξ Ασύνης.
  • τον Δέξιππο.
  • τον Σώπατρο τον Απαμεύς, τον μεγάλο μαθητή του Ιάμβλιχου.
  • τον Αιδέσιο.

Έπειτα τους σχολάρχες της πλατωνικής σχολής της Περγάμου, ιδρυτής της οποίας ήταν ο Αιδέσιος ο μαθητής του θείου Ιάμβλιχου :

  • τον Ευσέβιο.
  • τον Μάξιμο.
  • τον Χρυσάνθιο.
  • τον Ευνάπιο.
  • τον μεγάλο νεοπλατωνιστή Αυτοκράτορα Ιουλιανό!

Έπειτα τους σύγχρονους πλατωνικούς :

  • τον μεγάλο νεοπλατωνιστή Γεώργιο Πλήθωνα Γεμιστό!

η στο ένθεο ζην των Ελλήνων αμφικτυονία «Ακάδημος» τιμά και θεραπεύει όλους τους υπερούσιους, αμέθεκτους και αυτοτελείς Θεούς(Ενάδες/Αγαθότητες), όλων των βαθμίδων και Κόσμων και όλες τις βαθμίδες των κρείττονων γενών:

  • όλους τους νοητούς Θεούς.
  • όλους του νοητούς και ταυτόχρονα νοητικούς Θεούς .
  • όλους τους νοητικούς Θεούς .
  • όλους τους υπερουράνιους Θεούς ηγεμόνες του σύμπαντος.
  • σε όλους τους εγκόσμιους Θεούς : ουράνιους και υποσελήνιους
  • όλες τις χορείες των Αρχαγγέλων.
  • όλες τις χορείες των Αγγέλων.
  • όλες τις χορείες των Δαιμόνων.
  • όλες τις χορείες των Ηρώων.
  • όλες τις χορείες των υποσελήνιων αρχόντων ή Κοσμοκρατόρων.
  • όλες τις χορείες των υλικών αρχόντων.
  • όλες τις χορείες των ψυχών (άχραντες & χρηστές ανθρώπινες) και όλα γενικά τα θεϊκά γένη και όλες τις κρείττονες ημών δυνάμεις.

η στό ένθεο ζην των Ελλήνων αμφικτυονία «Ακάδημος» πιο ειδικά τιμά :

  • τον νοητό πατέρα Αιθέρα [στον οποίο υπάγονται όλα τα νοητά, όλα τα νοητικά, τα υπερκόσμια και τα εγκόσμια].
  • τον νοητό πατέρα & δημιουργό-ποιητή Φάνη [στον οποίο υπάγονται όλα τα νοητικά, τα υπερκόσμια και τα εγκόσμια].
  • τον νοητικό καθολικό αμέθεκτο Νου – τον δημιουργό-ποιητή & πατέρα Κρονίδη Δία [στον οποίο υπάγονται όλα τα υπερκόσμια και τα εγκόσμια].
  • την Δράκαινα Αθηνά (ο νους του Διός).
  • τον Υπεριωνίδη Απόλλωνα, τον παρά του Διός υπουργό – που ως νοητικός τριπλός Ήλιος είναιπυρὸς νοεροῦ βασιλεῦ“.
  • τον εγκόσμιο μεθεκτό απο τις νοητικές επιμέρους/ανθρώπινες ψυχες Νου ή δημιουργό Διόνυσο[στον οποίο υπάγονται όλα τα εγκόσμια].
  • τον Ήλιο, τον «τοῦ ἀγαθοῦ ἔκγονον».
  • τον χθόνιο Διόνυσο ή θεό Άδωνη, στον οποίο υπάγονται όλα τα υποσελήνια.

 

Όραμά της στην Πανελλήνια(Ορφική) Θεολογία & Πυθαγόρεια-Πλατωνική-νεοπλατωνική φιλοσοφία Αμφικτυονία «Ακάδημος»:

  • Να μπορέσουμε κάποτε, άπαντες οι στον υποσελήνιο τόπο ενσαρκωμένες αίδιες & λογικές ψυχές, να ξανα-υψωθούμε στο νοητό Κόσμο και να ξανά-αποκτήσουμε την περί Θεών επιστήμη και Αλήθεια γινόμενες έτσι Ευσεβείς, ώστε να φέρουμε και να λειτουργούμε αληθώς & όντως, όπως κάποτε(χρυσό, αργυρό & ηρωικό γένος), τους ιερατικούς τίτλους «ἱερεῖς, ζάκοροι, προφῆται, ὑποφῆται, θύται, τελεσταί, ἱερουργοί, καθαρταί, μάντεις, θεομάντεις, χρησμῳδοί, χρησμολόγοι, χρησμοδόται, παναγεῖς, πυρφόροι, ὑπηρέται, θεουργοί» των Θεών και των κρείττονων γενών.

  • Να μπορέσουμε κάποτε – άπαντες οι στον υποσελήνιο τόπο ενσαρκωμένες αίδιες & λογικές ψυχές – να επαναλειτουργήσουμε αληθώς και όντως όλα τα ιερά, τους βωμούς, τα τεμένη και τα χρηστήρια των Θεών και των κρείττονων γενών.

  • Να μπορέσουμε κάποτε, απαντες οι όντως ένθεες – θρησκευτικές – παραδόσεις όλων των κατά Πλάτωνα γηγενών της τούτης της Χθόνας – που αποτελούνται το υποσελήνιο ανθρώπινο γένος – να αναγεννηθούν αληθινά & ολοσχερώς και άπαντες οι ενσαρκες εν τω υποσελήνιω τόπο αίδιες & λογικές ψυχές να ζούμε όπως κάποτε κατά φύσει, ήτοι με Κρόνια ζωή (=νοητική ζωή), εν ευδαιμονία και ομονοητικά μεταξύ μας – ως μια ενοειδής, ένθεη & αγαθή πολιτεία σε πλήρη μέθεξη με τους Θεούς και τα κρείττονα γένη.

Αλκίνοος  (Γουλέτας Α. Παναγιώτης) : Ο ἀγός της στην Πανελλήνια(Ορφική) Θεολογία & Πυθαγόρεια-Πλατωνική-νεοπλατωνική φιλοσοφία Αμφικτυονία «Ακάδημος».

 Αμφικτύων (Κεφάλας Δ.Ευστάθιος) : ο δημιουργός και διαχειριστής της ιστοσελίδας «φιλοσοφοῦμεν γνησίως τε καὶ ἱκανῶς«

cropped-screenshot_433_2_2.jpg