Τα νέα του ιστοχώρου : 6η έως 21η Σκιροφοριώνος, του 1-ου έτους της 698-ης Ολυμπιάδας (15 – 31/6/2013)

“Ακάδημος” – αμφικτυωνία πλατωνικής φιλοσοφίας : Δημόσια Φιλοσοφική Αγορά : μελέτες της αμφικτυωνία πλατωνικής φιλοσοφίας “Ακάδημος”

• Η ορθή αναζήτηση των αγαθών μέσω της (προσ)ευχής οδηγεί προς το “Γνώθι Σαυτόν” της ψυχής 
• Ο Ζευς και οι Κουρήτες στα “Χρυσά Έπη” των Πυθαγορείων

“Ακάδημος” – αμφικτυωνία πλατωνικής φιλοσοφίας : Βιβλιοθήκη : Φιλοσοφία  & θεολογία 

• Ψελλοῦ ὑποτύπωσις κεφαλαιώδης τῶν παρὰ Χαλδαίοις ἀρχαίων δογμάτων  
• Ψελλοῦ ἔκθεσις κεφαλαιώδης καὶ σύντομος τῶν παρὰ Χαλδαίοις δογμάτων
  Ψελλοῦ : Ἑλληνικαὶ διατάξεις περὶ δαιμόνων 
• Ψελλοῦ ἔκθεσις κεφαλαιώδης καὶ σύντομος τῶν παρ᾽ Ἀσσυρίοις δογμάτων

———————————————————————————————–

Ελλήνων Φιλοσοφία  &  Θεολογία (μελέτες του “φιλοσοφούμεν γνησίως τε και ικανώς”)

1. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: Εισαγωγή

2. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: 1η άποψη, το κακό δεν υπάρχει

3. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: 2η άποψη, το κακό υπάρχειφ

4. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: η άποψη του Πρόκλου για το κακό

5. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων:Υπάρχει το κακό μέσα στους Θεούς;

6. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: Υπάρχει το κακό μέσα στα ανώτερα γένη, δηλ. στους Αγγέλους, στους Δαίμονες και στους Ήρωες;

7. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: Υπάρχει το κακό μέσα στις ψυχές, δηλαδή μέσα στις άχραντες ψυχές, στις ανθρώπινες ψυχές και στις άλογες ψυχές;

8. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: Υπάρχει το κακό μέσα στην Φύση και στα Σώματα;

9. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: Είναι η ύλη το κακό;

10. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: Είναι η στέρηση το κακό ; 

11. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων:Είναι μεγαλύτερο το κακό των σωμάτων απο το κακό των ψυχών ; [

12. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: τα αίτια του κακού [ΝΕΟ]
    

13. “Περί της των κακών υποστάσεως” – Πρόκλος : συλλογή κειμένων: Ο τρόπος ύπαρξης και η φύση του κακού [ΝΕΟ]

• Αυτοκράτωρ Ιουλιανός για την “ειδωλολατρεία” και την αληθή των Θεών Θεραπεία! [ΝΕΟ]

• Τρόποι έκφρασης των θείων στους Έλληνες : Περί Μυθολογίας, Φιλοσοφίας και Θεολογίας των Ελλήνων

• Που πρέπει να ανέβουμε και που να επιστρέψουμε;

• Το όνομα «Θεός»

• Τι είναι αυτό που έκανε τις ψυχές να λησμονήσουν τον Θεό Πατέρα τους

• περὶ θείων ὀνομάτων ὁ παρὼν λόγος : περὶ τῶν ἐν τοῖς θεοῖς αὐτοῖς κρυφίως ἱδρυμένων ὀνομάτων

• Μενέλαος, ένας κατά θέση Δαίμων! 

• Περί Βίων (στον πλατωνικό «Φαίδρο, 248.c.2 – 248.e.5»)

1. Περί του υπερούσιου και αμέθεκτου Πλατωνικού Αγαθού ή Ένα ή Ορφικού Χρόνου και περί των υπερούσιων, μεθεκτών & αυτοτελών Ενάδων/Αγαθών : ο παρά των αρχαίων Ελλήνων άγνωστος, άλληπτος, ανύπαρκτος, εξηρημένος, ανυπόθετος, αναίτιος, άρρητος, αμμέθεκτος, υπερούσιος “πρώτος Θεός” και οι εξ αυτού δημιουργημένοι υπερούσιοι, μεθεκτοί & αυτοτελείς Θεοί

2. Η εμφάνιση της Πλατωνικής φιλοσοφίας –  Πρόκλος
   

3. Τα νοήματα που επιθυμούν όλα τα όντα : ο πλατωνικός διάλογος “Παρμενίδης” -  Πρόκλος 

4. Φιλοσοφική (προσ)ευχή προς όλες τις βαθμίδες των Θεών – Πρόκλος

• Πρόκλος : Περί των 10 προς την πρόνοια απορρημάτων 

• Περί πρόνοιας και ειμαρμένης (Πρόκλος)  

• Τα κατεξοχήν στοιχεία της πρόνοιας των Θεών και των δαιμόνων για τα κατώτερα όντα 

• Οι διαιρέσεις των κρείτωνων (=ανώτερων) γενών : Αρχάγγελοι, Άγγελοι, Δαίμονες, Ήρωες και η κατ΄ ουσία, κατά δύναμη και κατ’ ενέργεια διαφορές τους από τις ψυχές και τους θεούς – Ιάμβλιχος (“Περί μυστηρίων”) : Διαφορές: στον τρόπο παρουσίες τους, στις ενέργειες τους, στο μέγεθος της παρουσίας τους, στα αγάλματά τους, στο καθαρτικό στοιχείο τους, στα αγαθά που παρέχουν με τις παρουσίες τους, στο φώς που εκπέμπουν, στις διαθέσεις των ψυχών που τους καλούν, στις επιπρόσθετες παροχές τους).

————————————————————————————————————–

Ελλήνων Πολιτισμός/Αγγεία  & Τοιχογραφιες 

—————————————————————————————————————

Επίκαιρα Αεί

• Βαθμίδες και διάκόσμοι των Θεών, παρά των Ελλήνων (Ορφέας, Πυθαγόρας, Πλάτων)

• Περί Μύθων (γενικά)

• Περί Ορφικής, Ομηρικής & Ησιόδειας μυθολογίας (Συλλογή)

• Πολιτειακά γένη/τάξεις και οι αντιστοιχίες με τις θείες βαθμίδες

• Η σχέση της Ψυχής και της Πολιτείας [Πολίτευμα] κατά τον Πλάτωνα

• Περί Διχοστασίας – κατάλυση της πολιτείας

• Σώμα, ψυχή, Νους (Δαίμων)

• Η λήθη των ψυχών κατά την κάθοδό τους εν τη γενέσει

• Περί Ειμαρμένης

• Μετενσαρκώσεις (κάθοδοι ψυχών) & ποιες ψυχές πέφτουν στην αλογία

• Σπορά και διανομή των ψυχών

• Η εν τω νοητώ «αποκατάσταση» των ψυχών

• Τα έθη των ανθρώπων

• Πως πρέπει να νοηθεί η είσοδος και η έξοδος της ψυχής στο 10-ον βιβλίο της Πολιτείας

• Τα εν ουρανώ και γη χάσματα, στο δέκατο βιβλίο της πλατωνικής «Πολιτείας»

• Το πολυκέφαλο θηρίο

• ψυχική άγνοια και ψυχικοί καθαρμοί

• Γνώθι Σ’ αυτόν  &  Φιλοσοφία

• (προς)ευχή προς τους Θεούς

• H αληθινή κάθαρση της ψυχής

• Δια κάθε άνθρωπο ένας είναι ο τρόπος θεραπείας

• Έρως (θεϊκός έρωτας/εραστής και πάνδημος έρως/εραστής)

• Η οντολογική (ερως) σχέση Φιλόσοφου και νεανίσκου: Σωκράτης και Αλκιβιάδης

• η παρά των αρχαίων Ελλήνων φιλοσοφική/θεολογική εξήγηση τoυ περί τον Προμηθέα μύθου (αισχυλικές τραγωδίες, Ησιόδειος και πλατωνικός μύθος) : μύθος του Δευκαλίωνα και γένεση του Έλληνα!

  Οι Τιτάνες Προμηθέας και Επιμηθέας, ο Ησιόδειος και Πλατωνικός μύθος της Πανδώρας!

• Σωκράτης & Όμηρος – Η Πολιτική Παιδεία και η Αλήθεια των Ιερών Μυστηρίων των Ελλήνων (συλλογή)

• Η έννοια  του ¨Θρησκεύειν” [θεραπεύειν] στην Αρχαία Ελλάδα

• Η των Ελλήνων Θεολογία : “κατά Πλάτωνα Θεολογία” (“Ποιός” και τι είναι ο Θεολόγος και τι πράγμα η Θεολογία για τους Έλληνες) – Πρόκλος

• Πλατωνικός «Παρμενίδης», ο ακρογωνιαίος λίθος της Ελληνικής Φιλοσοφίας & Θεολογιας και κατ’ επέκταση του Ελληνικού “Θεραπεύειν” [Θρησκεύειν]

• Πλατωνικός «Παρμενίδης»  και «Τίμαιος» (συνοπτικά)

• Πλατωνικός «Τίμαιος» (εκ του υπομνήματος εις “Τίμαιον” του Πρόκλου)

• Το όντως ΟΝ [Ορφικό Ωό] του Ελληνικού Θρησκεύειν

• Ο Πλατωνικός Δημιουργός & Πατέρας του Παντός Ζήνας -Δίας

• Οι διττές ανακυκλήσεις του σύμπαντος – οι βασιλείες του Κρόνου και του Διός

• Η άνοδος της ψυχής στον Πρώτο Θεό (συλλογη)

• Το ανομολόγητο της ουσίας των όντων και της Αλήθειας! («Τί ἐστιν ἀλήθεια ;»)

• Είδη Γνώσης

• Τα πέντε Ησιόδεια γένη των ανθρώπων

“παρὰ τοῖς ἀρχαίοις Ἔλλησιν“ Θεραπεύειν [Θρησκεύειν] τους Θεούς

Εισακούστε με, θεοί που κρατάτε τα πηδάλια της ιερής σοφίας και, ανάβοντας αναγώγιο πυρ στις ψυχές των μερόπων ανθρώπων, τις κάνετε να αφήσουν τη σκοτεινή κρυψώνα και, αφού καθαρθούν μέσω των άρρητων τελετών των ύμνων, τις έλκετε προς τους αθανάτους. Εισακούστε με, μεγάλοι σωτήρες, διαλύστε την ομίχλη και χαρίστε μου αγνό φως από τα ιερά βιβλία, προκειμένου να αναγνωρίζω καλά άμβροτο θεό και άνθρωπο. Και κανείς κακοποιός δαίμονας να μη με κρατάει μακριά από τους μακάριους, μέσα στα ποτάμια της λήθης, και καμία παγερή Ποινή να μην κρατήσει με τα δεσμά του βίου την ψυχή μου που έχει πέσει μέσα στα κύματα της παγερής γένεσης αλλά δεν θέλει για πολύ καιρό να περιπλανιέται. Όμως, θεοί, ηγεμόνες της πολύλαμπρης σοφίας, εισακούστε με και φανερώστε τα  όργια (μυστήρια) και τις τελετές των ιερών μύθων σε μένα που βιάζομαι να ανέβω το μονοπάτι που οδηγεί ψηλά.

(Προσ)εύχομαι σε όλους του Θεούς και τις Θεές να καθοδηγήσουν το νου μου και, αφού ανάψουν μέσα μου το λαμπερό φως της αλήθειας, να διευρύνουν την διάνοιά μου για την ίδια την επιστημονική γνώση των όντων και να να ανοίξουν τις πύλες της ψυχής μου προς υποδοχή της ένθεης υφηγήσεως του θειότατος Πλάτωνος. Και αφού προσορμίσουν τη γνώση μου στο πιο λαμπερό μέρος της αληθινής ύπαρξης, να με κρατήσουν μακριά από τις δοκησισοφίες και την περί τα “μη-όντα” πλάνη μέσω της νοητικότατης διατριβής με τις αληθινές υπάρξεις, που είναι οι μόνες από τις οποίες τρέφεται και ποτίζεται το όμμα της ψυχής, όπως λέει ο θειότατος  Πλάτων στον «Φαίδρο, 246.e – 251.b». Και ζητώ από τους νοητούς θεούς να μου χαρίσουν τέλειο νου, από τους νοητικούς θεούς ανυψωτική δύναμη, από τους υπερουράνιους ηγεμόνες του σύμπαντος ενέργεια ανεξάρτητη και απαλλαγμένη από τις υλικές γνώσεις, από τους εγκόσμιους θεούς ζωή αναπτερωμένη, από τις χορείες των Αγγέλων αληθινή αποκάλυψη των θείων, από τους αγαθούς Δαίμονες συμπλήρωση με την επίπνοια των θεών, και από τους Ήρωες μεγαλόπνοη, επιβλητική και υψηλή διάθεση. Και από όλα γενικά τα θεϊκά γένη να με προετοιμάσουν πλήρως για την μετουσία στην πλέον εποπτική και μυστική θεωρία του θειότατου Πλάτωνα. Έτσι όλες οι κρείττονες ημών δυνάμεις ας είναι ευνοϊκές και η εκ μέρους τους χορηγία ας είναι έτοιμη να μας φωτίσει με το αναγωγόν φώς τους.

————————————————————

η εν Παρθενώνι Αθηνά

Ω! Αθηνά, εσέ καλούμε, την αδάμαστη και αμείλικτη, την φιλόσοφο άμα και φιλοπόλεμο Θεά. Εσέ που συγκρατείς και πρυτανεύεις στις εντός του σύμπαντος αντιθέσεις – για αυτό και καλείσαι Αθηνά Νίκη-, εσέ που κινείς μόνη σου την Αιγίδα και φέρεις την κεφαλή της Μέδουσας! Πρόσελθε θεά κοντά μας, εσύ που κινείς την όλη ειμαρμένη και κατευθύνεις τις δημιουργίες αυτής! Πρόσελθε Θεά «ἵλεῴ» σε μας και δώσε μας άχραντη σοφία & νοητική δύναμη, χάρισέ μας Θεά τα Ολύμπια και ανάγωγα για τις ψυχές αγαθά, εξόρυξε μακριά από εμάς τα γενεσιουργά φαντάσματα, διέγειρε εντός μας τις καθαρές και αδιάφθορες σκέψεις για όλους τους θεούς και πέμψε μας το θεϊκό φως της νόησης σου! Ω εσύ που είσαι φωσφόρος θεός! Ανύψωσέ μας σώτειρα Θεά και ενίδρυσε μας στις καθολικές νοήσεις του μεγίστου Διός!

Εισάκουσε με, τέκνο του ασπιδοφόρου Διός, που ξεπήδησες από την πηγή του γεννήτορα και από την κορυφή της σειράς, αντρόψυχη, ασπιδοφόρα, μεγαλοδύναμη, κόρη του ισχυρού πατέρα, Παλλάδα, Τριτογένεια, χρυσόκρανη εσύ που κραδαίνεις το δόρυ, εισάκουσέ με. Δέξου, δέσποινα, τον ύμνο με διάθεση ευμενή και μην αφήσεις ποτέ έτσι τα λόγια μου στο έλεος των ανέμων, εσύ που άνοιξες τις θεοπάτητες πύλες της σοφίας. Εσύ που στόλισες ολόκληρη τη ζωή με πολύμορφες τέχνες βάζοντας μέσα στις ψυχές νοητική δημιουργία. Εσύ που έλαβες την Ακρόπολη στην ψηλόκορφο βράχο, σύμβολο, δέσποινα της κορυφής της μεγάλης σου σειράς. Εσύ που αγάπησες την αντροθρέφτρα γη, τη μητέρα των βιβλίων και έδωσες στην πόλη να έχει το όνομα και την ευγενή σοφία σου.

Εισάκουσέ με, εσύ που ακτινοβολείς αγνό φώς από το πρόσωπο σου. Δώσε μακάριο λιμάνι σε μένα που περιπλανιέμαι περί γαία, δώσε στην ψυχή μου αγνό φως, σοφία και έρωτα από τους ιερούς μύθους σου. Έμπνευσε στον ερωτά μου τόση και τέτοια δύναμη, ώστε από τους κόλπους της γης να με τραβήξει και πάλι προς τον Όλυμπο, στην κατοικία του πατέρα σου. Κι αν κάποιο βαρύ σφάλμα της ζωής μου με δαμάζει – γιατί γνωρίζω ότι μαστίζομαι από πολλές, κάθε φορά διαφορετικές, ανόσιες πράξεις, τις οποίες διέπραξα με ασύνετο θυμό – , λυπήσου με, θεά με την γλυκιά βουλή, Σώτειρα των θνητών, και μη με αφήσεις να γίνω λάφυρο και έρμαιο των τρομερών Ποινών πεσμένο σο έδαφος. Γιατί καυχιέμαι ότι ανήκω σε σένα. Δώσε στα μέλη μου σταθερή και αβασάνιστη υγεία, και διώχνε τις αγέλες των πικρών νόσων που λειώνουν τη σάρκα, ναι ικετεύω, βασίλισσα, και με το αθάνατο χέρι σου σταμάτα όλη την αθλιότητα των μαύρων πόνων. Δώσε στο ταξίδι της ζωής μου ήπιους ανέμους. Εισάκουσέ με, εισάκουσε με, βασίλισσα. Ενώπιον σου προσέρχομαι με θερμές ικεσίες λόγω επιτακτικής ανάγκης. Κι εσύ εισάκουσέ με ευμένεια.